Warstwa izolacyjna ogrzewania podłogowego

Przy projektowaniu ogrzewania podłogowego należy uwzględnić odpowiednią ilość miejsca na izolację. Poprawna grubość warstwy izolacyjnej ochroni budynek przed utratą temperatury do gruntu i podbudowy. Im większa warstwa tym lepiej, aczkolwiek zazwyczaj przyjmuje się wartość co najmniej 100mm dla podłogi na gruncie, natomiast dla stropu przyjmuje się wielkość przynajmniej 25 mm. Przez zapewnienie odpowiedniej warstwy ochronnej ocenia się, że 85% ciepła trafia z powrotem do domu. Do ocieplenia podłogi wykorzystuje się płyty styropianowe typu EPS lub XPS. Styropian EPS tworzą spienione kulki ściśnięte w blok, który następnie dzielony jest na mniejsze płyty. Jego powierzchnia jest porowata, co zwiększa jego właściwości do nasiąkania. Lepszym wyborem są płyty XPS, które wytwarzane są o docelowych rozmiarach. Tafle te posiadają jednorodną strukturę o gładkiej powierzchni. Ważną kwestią jest jakość styropianu, czyli ilość surowca wykorzystana na produkcję pojedynczej paczki styropianu. Im większy ciężar tym właściwości izolacyjne są lepsze. Do izolacji podłogówki nie wykorzystuje się folii metalizowanej ponieważ nie ma ona cieplnych cech izolacyjnych. Stosuje się ją w celu zabezpieczenia tafli ze styropianu przed wodą z wylewki betonowej oraz do wyznaczania obszarów na przewody ogrzewania podłogowego.